Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 253 709 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS
Kategorie

Noc Wszystkich Świętych

poniedziałek, 28 października 2013 21:48


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Matka Boska Loretańska

piątek, 25 października 2013 22:17

MB Loretańska w bazylice na Pradze…………

 

 

Piątek 25. 10. 2013 r.

g. 700 – Msza św. z kazaniem przewodniczy i Słowo Boże wygłosi ks. Dyrektor Henryk Bonkowski

 

g. 800 – Msza św. z kazaniem przewodniczy i Słowo Boże wygłosi ks. Kazimierz Rzymowski

 

g. 9.00 – Różaniec św. prowadzą Koła Żywego Różańca

 

g. 1130 – Śpiew Litanii Loretańskiej

g. 1200 – Msza św. pod przewodnictwem ks. Bp. Marka Solarczyka

 

g. 15.00 – Koronka do Bożego Miłosierdzia

 

g. 1630 – Czuwanie modlitewne dzieci przy Matce Bożej.

g. 1730 – Różaniec św.

 

g. 1800 – Msza św. z kazaniem przewodniczy i Słowo Boże wygłosi ks. Krzysztof Jakubowski

g. 2000- Modlitwa Serca – Nasze wdzięczne serca Sercu Jezusa (przynosimy kartki z przygotowaną modlitwą. Będzie okazja, aby ją wypowiedzieć)

 

g. 2100 – Apel Jasnogórski – przewodniczy ks. Krzysztof Jakubowski


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (3) | dodaj komentarz

Nawiedzenie Matki Boskiej Loretańskiej na Warszawskiej Pradze.

środa, 23 października 2013 10:42

 

 

 

 

 

 

 

Program Nawiedzenia Matki Bożej Loretańskiej

Dodano: 18 października 2013 r.

Program Nawiedzenia Matki Bożej Loretańskiej 24 – 26. 10. 2013 r.

Czwartek 24 .10. 2013 r.

 

g. 1645 – różaniec uczestniczą dzieci i dorośli

g. 1715 – czuwanie modlitewne przed przybyciem figury Matki Bożej Loretańskiej

g. 1745 – Powitanie Matki Bożej (przedstawiciele parafii).

g. 1800 – Uroczysta Eucharystia przewodniczy ks. Proboszcz Słowo Boże ks. Krzysztof Jakubowski

g. 1915 – Śpiewamy Tobie Maryjo – Hołd Loretańskiej Wspomożycielce

g. 2000 – Modlitwa Serca – Tobie Maryjo serca nasze

g. 2100 – Apel Jasnogórski prowadzą Siostry Loretanki

 

Piątek 25. 10. 2013 r.

 

g. 700 – Msza św. z kazaniem przewodniczy i Słowo Boże wygłosi ks. Dyrektor Henryk Bonkowski

g. 800 – Msza św. z kazaniem przewodniczy i Słowo Boże wygłosi ks. Kazimierz Rzymowski

g. 9.00 – Różaniec św. prowadzą Koła Żywego Różańca

g. 1130 – Śpiew Litanii Loretańskiej

g. 1200 – Msza św. pod przewodnictwem ks. Bp. Marka Solarczyka

g. 15.00 – Koronka do Bożego Miłosierdzia

g. 1630 – Czuwanie modlitewne dzieci przy Matce Bożej.

g. 1730 – Różaniec św.

g. 1800 – Msza św. z kazaniem przewodniczy i Słowo Boże wygłosi ks. Krzysztof Jakubowski

g. 2000- Modlitwa Serca – Nasze wdzięczne serca Sercu Jezusa (przynosimy kartki z przygotowaną modlitwą. Będzie okazja, aby ją wypowiedzieć)

g. 2100 – Apel Jasnogórski – przewodniczy ks. Krzysztof Jakubowski

 

Sobota 26. 10. 2013 r.

 

g. 700 – Msza św. z kazaniem przewodniczy i Słowo Boże wygłosi ks. Jan Kurel

g. 800 – Msza św. z kazaniem przewodniczy i Słowo Boże wygłosi ks. Janusz Kuskowski

g. 1000 – Konferencja z racji miesięcznego skupienia salezjanów.

1030 – Różaniec w intencji powołań.

1100 – Czuwanie modlitewne prowadzą Siostry Loretanki.

1200 – Msza św. z kazaniem przewodniczy i Słowo Boże wygłosi ks. Wojciech Szulczyński

1500 – Koronka do Bożego Miłosierdzia

1600 – Różaniec św. i Msza św. na zakończenie peregrynacji figury Matki Bożej z Loretto przewodniczy ks. Proboszcz

1730 – Pożegnanie Matki Bożej


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (3) | dodaj komentarz

Międzynarodowy Dzień Dziecka Utraconego.

sobota, 19 października 2013 11:53

 

 

Czy rodziców, którzy utracili dziecko przy porodzie lub w trakcie ciąży otacza się opieką? Na podstawie ocen pacjentek powstał raport „Szpitale wobec rodziców po stracie dziecka. Dobre praktyki”. Dobrą ocenę uzyskała mniej niż połowa objętych badaniem placówek.

 

Lista dobrze ocenionych przez rodziców szpitali będzie dostępna na stronie internetowej Fundacji Przetrwać Cierpienie od wtorku 15 października. Tego dnia obchodzony jest międzynarodowy Dzień Dziecka Utraconego.
 
 
- Jak pokazał pierwszy raport kampanii, w Polsce ponad połowa szpitali nie spełnia podstawowych wymogów dotyczących opieki i przekazywania rodzicom informacji o ich prawach – powiedziała prezes Fundacji Przetrwać
 
 
 
Cierpienie Małgorzata Ostrowska-Czaja
 
 
.
 
 
W raporcie przedstawiono tylko dobrze i bardzo dobrze ocenione placówki – w sumie 127 spośród 421 objętych badaniem szpitali, które mają oddział położniczy. Każdy ze szpitali posiada ponad 100 ocen rodziców. By trafić do raportu, szpital musiał uzyskać przynajmniej 30 proc. ocen pozytywnych.
 
 
Rodzice oceniali takie zachowanie personelu medycznego: czy personel otoczył rodziców opieką, zaproponował psychologa, czy rodzice doświadczyli wsparcia ze strony placówki oraz czy przekazywała ona rodzicom informacje o przysługujących im po stracie dziecka prawach.
Informacje do raportu zebrano na podstawie maili i informacji udzielanych drogą telefoniczną przez rodziców, którzy stracili dzieci w szpitalach w całej Polsce. Raport „Szpitale wobec rodziców po stracie dziecka. Dobre praktyki” jest częścią kampanii „Ja też jestem dzieckiem”, która ma zwrócić uwagę na to, że służby medyczne, pozwalając rodzicom na pochowanie płodu lub dziecka, które zmarło przy porodzie, mogą znacznie zmniejszyć skalę przeżywanej przez nich traumy. Kampania potrwa do końca czerwca 2014 r. W tym czasie w szpitalnych oddziałach położniczych rozdawane będą materiały informujące o prawach przysługujących rodzicom dot. np. pogrzebu nienarodzonego dziecka. Fundacja przypomina, że rodzice każdego dziecka martwo urodzonego (bez względu na czas trwania ciąży), dla którego sporządzono akt urodzenia z adnotacją o zgonie, mają prawo do pochówku. W przypadku urodzenia martwego dziecka po 22. tygodniu ciąży, rodzice mają ponadto prawo do zasiłku z ZUS oraz ośmiotygodniowego urlopu macierzyńskiego, pod warunkiem, że szpital wystawi akt urodzenia z adnotacją o zgonie, a rodzice w ciągu trzech dni zarejestrują dziecko w Urzędzie Stanu Cywilnego. Według organizatorów kampanii około 40 tys. rodzin rocznie traci dziecko w wyniku poronienia. Kampanii „Ja też jestem dzieckiem” patronują m.in.: abp katowicki Wiktor Skworc, Polskie Towarzystwo Pediatryczne, Fundacja Rodzić po Ludzku, Fundacja Dziecko Adopcja Rodzina, Bractwo Małych Stópek, Fundacja Wcześniak, Stowarzyszenie Rodziców po Poronieniu Poronienie, TVS Silesia, Psychologia.net.pl.     

pogrzeb dziecka

PożegnaniePo porodzie kobieta ma prawo zobaczyć swoje dziecko, ma prawo je pożegnać – nawet jesli urodziło sie martwe, nawet jesli jest to kilkunastotygodniowy wcześniaczek. Dziecko nie przypomina wtedy takiej pyzy z reklamy, ale jest jedyne i niepowtarzalne, zaś pożegnanie z dzieckiem jest koniecznym elementem żałoby. Jeśli decyzja o braku takiego pożegnania nastąpiła z woli kobiety nikt nie ma prawa oceniać jej decyzji, jeśli jednak była ona wynikiem szoku bądź też (co gorsza) pożegnanie zostało kobiecie odmówione przez personel medyczny (klasyczne: „będzie pani bardziej cierpiała”) wtedy brak takiego pożegnania z dzieckiem znacząco utrudnia kobiecie przeżycie i zakończenie żałoby.

 

NIKT NIE MA PRAWA PODEJMOWAĆ TAKIEJ DECYZJI ZA RODZICÓW.

Pożegnanie może być tylko dotknięciem główki, przytuleniem. Jeśli wiadomo, że dziecko może umrzeć zaraz po porodzie można poprosić o chrzest z wody, choć nie jest on warunkiem koniecznym do pogrzebu oraz do zbawienia.(zobacz – Teologia).

Dobrze jest, gdy rodzice mogą być sami ze zmarłym dzieckiem, np. w osobnej sali. Jeśli nie ma takiej możliwości warto zapewnić im minimum intymności. W przypadku gdy śmierć dziecka nastąpiła na sali gdzie przebywają też inni choćby odgrodzić rodziców parawanem aby mogli ten czas w pełni poświęcić sobie i dziecku.

Z listów mam po stracie: Córeczka miała 19 tygodni, ale mogłam ją przytulić, ucałować i powiedzieć, jak bardzo ją kocham. Dzięki temu łatwiej było mi się z nią rozstać.

Synek odszedł w 12 tc. Poprosiłam, by mi go pokazano. Był maleńki, miał niewiele ponad 10 cm ale tak bardzo chciałam go choć raz zobaczyć nie tylko na USG, lecz takiego jakim był. Mojego synka. Byłam bardzo wdzięczna lekarzom, iż pozwolili mi na to.

Nie chciałam widzieć synka po porodzie. Wolałam go zapamiętać takim, jak go sobie wyobrażałam. Tak jest dla mnie lepiej.

Sylwia odeszła w domu na moich rękach i mogłam ja tak długo trzymać w ramionach jak chciałam. Sami wykąpaliśmy ją, naoliwkowaliśmy – tak jak zawsze. Potem tak długo była z nami, zjechała się rodzina i wszyscy mogli ją osobiście pożegnać.

Moje dziecko urodziło się bardzo zniekształcone, wszyscy bali się, że jego zobaczenie może być dla mnie za dużym szokiem, więc podano mi je tak zawinięte w pieluszkę, że mogłam dotknąć i pocałować łąpkę mojego maluszka. Choć tak mogłam się z nim pożegnać.

http://www.poronienie.pl/zaloba/pogrzeb/pogrzeb-dziecka/

Kancelaria – szpital

 

 

Jeśli śmierć dziecka nastąpiła przed 22 tc jest to kwalifikowane jako poronienie i rodzice zwykle nie otrzymują ciała dziecka ani też nie muszą dokonać jego rejestracji. Jeśli chcą pochować dziecko (co jest możliwe, gdyż w świetle prawa polskiego mają do tego prawo bez względu na wagę dziecka i wiek ciąży) obowiązują ich takie same procedury jak przy śmierci dzieci urodzonych po 22 tc.

W przypadku śmierci dziecka urodzonego po 22 tc. rodzice muszą zgłosić się do kancelarii szpitala, (nawet jeśli decydują się aby nie pochować dziecka), gdyż muszą dziecko zarejestrować. Otrzymują druk z informacją o narodzinach dziecka, z którym powinni udać się do wyznaczonego USG aby zarejestrować dziecko. Po otrzymaniu aktu urodzin i zgonu z USC należy jeden pozostawić w kancelarii szpitala.

Urząd – USC

Na podstawie zaświadczenia ze szpitala w USC wystawiony jest akt urodzenia z adnotacją „dziecko urodziło się martwe” lub jesli żyło choćby przez kilka minut akt urodzenia i potem w drugim pokoju akt zgonu. Oba dokumenty są wystawiane od ręki. Dziecku nadaje się imię (takie jakie wybrali rodzice, jeśli nie mieli wybranego imienia dla dziecka często wpisują imię Adam lub Ewa) oraz wpisywane są pełne dane rodziców.

Przygotowanie do pogrzebu

Jeśli dziecko zmarło w szpitalu, jego ciało jest odbierane przez zakład pogrzebowy, jeśli odeszło w domu, rodzice sami mogą zawieźć maluszka do zakładu, np. w ulubionej gondoli lub foteliku. Dziecko należy odwieźć do zakładu pogrzebowego, gdy oboje rodzice są na to gotowi, gdy już się z dzieckiem pożegnali. W zakładzie mogą sami przełożyć ciało dziecka do trumienki. Rodzice mogą się po raz ostatni pożegnać z dzieckiem przed samym pogrzebem, zobaczyć dziecko, przytulić je, włożyć do trumny zabawkę lub maskotkę. Na sam pogrzeb można nie zapraszać nikogo, gdyż dla niektórych rodziców jest to bardzo osobista uroczystość, której nie chcą przeżywać wraz z innymi lecz skupić się na pełnym pożegnaniu z dzieckiem. Inni wręcz przeciwnie, chcą, by w pożegnaniu dziecka uczestniczyło jak najwięcej bliskich i przyjaciół, by wspólnie przeżyć i opłakać jego odejście.

Pogrzeb

Mimo iż jest to niezgodne z prawem kościelnym, wciąż spotkać się można z wywodzącym się ze zwyczaju „pokropkiem” czyli pogrzebem dziecka polegającym jedynie na skropieniu wodą świeconą trumienki w zakrystii, bez mszy oraz odprowadzania trumny z dzieckiem na cmentarz. Jeśli chodzi o liturgię to pogrzeb małego dziecka ochrzczonego i nieochrzczonego mają taką samą strukturę jak pogrzeb dorosłego (dzieci po Pierwszej Komunii zrównane są z dorosłymi, czyli generalnie chodzi tu o wszystkie młodsze), a jedynie własne odmienne modlitwy. Czyli powinny się różnić tylko wypowiadane przez księdza teksty, ale nie kolejność wydarzeń. Podczas pogrzebu dziecka nie ma modlitw wstawienniczych za zmarłych, bo dziecko nie zgrzeszyło przecież ani razu. Pogrzeb powinien być też odprawiany w szatach koloru białego, a nie czarnego czy fioletowego, bo to pogrzeb dziecka (zob. Obrzędy pogrzebu, nr 22). Fiolet to kolor przebłagania za grzechy, pokuty, a kolor biały oznacza świętość, czystość, zwycięstwo. Jest też kolorem symbolizującym Anioły (zob. Symbolika szat liturgicznych. Ks. St. Czerwik).

Istnieje możliwość odprawienia mszy, ma ona własne, dopasowane do sytuacji teksty. Ksiądz może też zaproponować mszę za rodziców i bliskich dziecka. Niezależnie od tego, czy dziecko zmarło przed czy po porodzie, może być pochowane z obrzędem „ostatniego pożegnania dziecka nie ochrzczonego” (Rytuał obrzędów pogrzebu, dostosowanego do diecezji polskich. Katowice 1998 s.220-221). Rodzice dzieci nie ochrzczonych mogą otrzymać zezwolenie od ordynariusza miejsca (biskupa) na pogrzeb kościelny, jeśli mieli zamiar te dzieci ochrzcić, lecz dzieci zmarły przed chrztem (kan. 1183 § 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego). Jeśli ksiądz odmówi rodzinie zgody na pogrzeb dziecka, można jego decyzję zaskarżyć do biskupa danej diecezji.

http://www.poronienie.pl/zaloba/pogrzeb/pogrzeb-dziecka/


Podziel się
oceń
1
0

komentarze (2) | dodaj komentarz

13 pażdzienik 1917 r

niedziela, 13 października 2013 9:54

Fatima (port. Fátima) - miasto w Portugalii, leżące w centrum kraju. Sanktuarium fatimskie jest celem wielu pielgrzymek katolickich i ośrodkiem kultu maryjnego.

Fátima leży w środkowej Portugalii, w dystrykcie Santarém, na południowy wschód od miasta Leiria. Do 30 czerwca 2003 Fátima wchodziła w skład gminy Ourém, Zgromadzenie Narodowe Portugalii zadecydowało o utworzeniu samodzielnej gminy Fatimy od 1 lipca 2003 roku.

Struktura miejscowości jest typowo wiejska. Przeważa działalność usługowa, ze względu na pielgrzymów dobrze rozwija się handel i hotelarstwo. W przemyśle duże znaczenie ma budownictwo. W rolnictwie przeważają gospodarstwa rodzinne.

W 1917 troje pasterzy z Fatimy - Francisco i Jacinta Marto oraz Lucia dos Santos - ogłosiło, że objawiła im się Matka Boża i przekazała trzy tajemnice fatimskie. Kościół  katolicki uznał te objawienia za nie będące w sprzeczności z doktryną. Za cud uznał je w 1930.

 

wyszukiwania

Tajemnice fatimskie – część przesłania i wizji związanych z objawieniami w Fatimie, które początkowo nie zostały upublicznione przez wizjonerów, Franciszka i Hiacyntę Marto oraz Łucję dos Santos. Upublicznienie dwóch z trzech wizji nastąpiło w 1941 roku na polecenie biskupa Fatimy. Trzecią wizję upubliczniono z inicjatywy papieża, który był jej adresatem, w 2000 roku.

Począwszy od 13 maja do 13 października 1917 roku, dzieci z Fátimy miały być świadkami objawień Matki Bożej Fatimskiej, podczas których zostały im przekazane trzy tajemnice fatimskie.

Francisco i Jacinta zmarli niedługo po zdarzeniach opisywanych jako doznanie objawień: Jan Paweł II beatyfikował oboje 13 maja 2000. Łucja wstąpiła do karmelitanek bosych, zmarła w 2005 r. Benedykt XVI wydał zgodę na odstąpienie od oczekiwania 5 lat od śmierci do rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego[1].

 

Pierwsza tajemnica ukazuje wizje piekła, do którego idą dusze grzeszników. Relacja siostry Łucji przedstawiona w „Trzecim wspomnieniu” z dnia 31 sierpnia 1941 roku, przeznaczonym dla biskupa Leirii-Fatimy:

Pani Nasza pokazała nam morze ognia, które wydawało się znajdować w głębi ziemi; widzieliśmy zanurzone w tym morzu demony i dusze niczym przezroczyste, płonące węgle, czarne lub brunatne, mające ludzką postać, pływające w pożarze, unoszone przez płomienie, które z nich wydobywały się wraz z kłębami dymu, padając na wszystkie strony jak iskry w czasie wielkich pożarów, pozbawione ciężaru i równowagi, wśród bolesnego wycia i jęków rozpaczy, tak że byliśmy przerażeni i drżeliśmy ze strachu. Demony miały straszne i obrzydliwe kształty wstrętnych, nieznanych zwierząt, lecz i one były przejrzyste i czarne. Ten widok trwał tylko chwilę. Dzięki niech będą naszej dobrej Matce Najświętszej, która nas przedtem uspokoiła obietnicą, że nas zabierze do nieba (w pierwszym widzeniu). Bo gdyby tak nie było, sądzę, że bylibyśmy umarli z lęku i przerażenia.

Kongregacja Nauki Wiary

, www.opoka.org.pl

Druga tajemnica fatimska

Relacja siostry Łucji przedstawiona w „Trzecim wspomnieniu” z dnia 31 sierpnia 1941 roku, przeznaczonym dla biskupa Leirii-Fatimy:

Widzieliście piekło, dokąd idą dusze biednych grzeszników. Aby ich ratować, Bóg chce ustanowić na świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca. Jeśli zrobi się to, co ja wam mówię, wiele dusz zostanie uratowanych, nastanie pokój na świecie. Wojna się skończy. Ale jeżeli się nie przestanie obrażać Boga, to za pontyfikatu Piusa XI rozpocznie się druga, gorsza. Kiedy ujrzycie noc oświetloną przez nieznane światło, wiedzcie, że to jest wielki znak, który wam Bóg daje, że ukarze świat za jego zbrodnie przez wojnę, głód i prześladowania Kościoła i Ojca Świętego. Żeby temu zapobiec, przyjdę, by żądać poświęcenia Rosji memu Niepokalanemu Sercu i ofiarowania Komunii św. w pierwsze soboty na zadośćuczynienie. Jeżeli ludzie me życzenia spełnią, Rosja nawróci się i zapanuje pokój, jeżeli nie, Rosja rozszerzy swoje błędne nauki po świecie, wywołując wojny i prześladowania Kościoła. Dobrzy będą męczeni, Ojciec Święty będzie bardzo cierpieć, wiele narodów zostanie zniszczonych, na koniec zatriumfuje moje Niepokalane Serce. Ojciec Święty poświęci mi Rosję, która się nawróci, a dla świata nastanie okres pokoju.

Kongregacja Nauki Wiary

, www.opoka.org.pl

Według jej relacji, w drugiej tajemnicy fatimskiej Maryja przepowiedziała także wybuch i nieszczęścia II wojny światowej, wystąpienie głodu na rozległych obszarach świata, rozpoczęcie na wielką skalę prześladowań Kościoła i znieważanie osoby papieża. Prosiła o poświęcenie Rosji swemu Niepokalanemu Sercu i o przyjmowanie Komunii Św. wynagradzającej w pierwsze soboty każdego miesiąca. Podkreśliła, że jeśli papież dokona tego poświęcenia, Rosja nawróci się i świat będzie cieszył się pokojem. Wszystkie te zdarzenia miały poprzedzić nieznane światła na niebie. W nocy z 24 na 25 stycznia 1938 r. w wielu krajach Europy, części Kanady i Ameryki Północnej widziano silną zorzę polarną. Według interpretatorów przepowiedni to zjawisko miało ostrzec świat przed nową wojną. Należy zwrócić jednak uwagę, iż cytowany tekst pochodzi z roku 1941, czyli po tych wydarzeniach

 

 

.

Trzecia tajemnica fatimska zrobiła największe wrażenie na dzieciach, jak i na wszystkich, którzy zetknęli się z objawieniami. Pełna treść jak podkreślała Łucja jest "przeznaczona tylko dla samych papieży". Z początku nie ujawniła ona wszystkich tajemnic, dopiero za namową kanonika Galamba de Olivera biskupa diecezji Leiria (na terenie której leży Fatima), który wpłynął na spisanie wszystkich objawień. Siostra Łucja spisała trzecią część tajemnicy fatimskiej na wyraźne żądanie biskupa, kiedy poważnie zachorowała na przełomie roku 1943 i 1944. Dokument po kilkunastu latach doręczony został Janowi XXIII przez nuncjusza papieskiego w Lizbonie.

Źródła kościelne podają, że między październikiem 1958 a lutym 1959 trzecia tajemnica fatimska została odczytana przez papieża Jana XXIII oraz kardynała Alfredo Ottavianiego, prefekta Świętego Oficjum. Następnie dokument złożono w tajnych archiwach Watykanu.

Treść trzeciej tajemnicy fatimskiej ujawnił publicznie Jan Paweł II 26 czerwca 2000, była w niej mowa o „białym kapłanie ginącym od kuli z broni palnej”, co część osób odnosi do zamachu na Jana Pawła II z 13 maja 1981.

Relacja Łucji:

Trzecia część tajemnicy objawionej 13 lipca 1917 w Cova da Iria-Fatima.

Piszę w duchu posłuszeństwa Tobie, mój Boże, który mi to nakazujesz poprzez Jego Ekscelencję Czcigodnego Biskupa Leirii i Twoją i moją Najświętszą Matkę.

Po dwóch częściach, które już przedstawiłam, zobaczyliśmy po lewej stronie Naszej Pani nieco wyżej Anioła trzymającego w lewej ręce ognisty miecz; iskrząc się wyrzucał języki ognia, które zdawało się, że podpalą świat; ale gasły one w zetknięciu z blaskiem, jaki promieniował z prawej ręki Naszej Pani w jego kierunku; Anioł wskazując prawą ręką ziemię, powiedział mocnym głosem: Pokuta, Pokuta, Pokuta! I zobaczyliśmy w nieogarnionym świetle, którym jest Bóg: 'coś podobnego do tego, jak widzi się osoby w zwierciadle, kiedy przechodzą przed nim' Biskupa odzianego w Biel 'mieliśmy przeczucie, że to jest Ojciec Święty'. Wielu innych Biskupów, Kapłanów, zakonników i zakonnic wchodzących na stromą górę, na której szczycie znajdował się wielki Krzyż zbity z nieociosanych belek jak gdyby z drzewa korkowego pokrytego korą; Ojciec Święty, zanim tam dotarł, przeszedł przez wielkie miasto w połowie zrujnowane i na poły drżący, chwiejnym krokiem, udręczony bólem i cierpieniem, szedł modląc się za dusze martwych ludzi, których ciała napotykał na swojej drodze; doszedłszy do szczytu góry, klęcząc u stóp wielkiego Krzyża, został zabity przez grupę żołnierzy, którzy kilka razy ugodzili go pociskami z broni palnej i strzałami z łuku i w ten sam sposób zginęli jeden po drugim inni Biskupi, Kapłani, zakonnicy i zakonnice oraz wiele osób świeckich, mężczyzn i kobiet różnych klas i pozycji. Pod dwoma ramionami Krzyża były dwa Anioły, każdy trzymający w ręce konewkę z kryształu, do których zbierali krew Męczenników i nią skrapiali dusze zbliżające się do Boga.

www.opoka.org.pl

Sam Jan Paweł II przypisywał swoje ocalenie wstawiennictwu Maryi. Pocisk, którym został raniony, przekazał jako wotum do sanktuarium fatimskiego. Został on umieszczony w koronie figury Matki Bożej z Fatimy. Własne wspomnienia i refleksje na ten temat wyraża w ostatnim rozdziale polskiej edycji książki Pamięć i tożsamość.


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

piątek, 23 czerwca 2017

Licznik odwiedzin:  86 697